Kanserle mücadelede sürpriz kahraman: Kahverengi yarasa türü anahtar olabilir mi?

Penn State ve California Üniversitesi (Berkeley) bilim insanları, Kuzey Amerika’nın en uzun ömürlü canlılarından biri olan küçük kahverengi yarasaların (Myotis lucifugus) kanserle mücadelede şaşırtıcı bir hücresel strateji geliştirdiğini doğruladı. Araştırmacılar, yarasaların doku örneklerini ölümcül kimyasallara maruz bıraktıklarında DNA tamirini değil, hasarlı hücreleri doğrudan kendi kendine yok etmeyi tercih ettiğini gözlemledi. Eş liderlerinden Dr. Juan Manuel “Manny” Vazquez, “Hücresel yanıtı incelediğimizde beklediğimizin tam tersi bir durumla karşılaştık. Hücreyi tamir edemeyeceğini anlayan yarasa, hasarlı hücreyi yok etmeye odaklanıyor” dedi.

Ayrıca, Vermont Üniversitesi tarafından yapılan DNA analizleri, bu yarasaların bağışıklık sisteminde kritik rol oynayan Protein Kinaz R (PRK) geninin tek kopya yerine birden fazla kopyaya sahip olduğunu gösterdi. Bu gen kopyalarının fazlalığı, yarasaların hücresel strese ve kanserleşmeye karşı devasa bir kalkan oluşturmasına yardımcı oluyor. Araştırmanın bir diğer ortak lideri evrimsel biyolog Yrd. Doç. Dr. Elise Lauterbur ise “Patojen adaptasyonu, uzun ömürlülük ve kanser direnci temelden birbirine bağlıdır” diye açıklama yaptı. Aynı mekanizmanın, kansere dirençli ve uzun ömürlü bir tür olan fillerin de uygulandığı vurgulandı.

Uzmanlar, yarasaların sunduğu bu genetik haritanın insan bağışıklık sisteminin yaşlanmasını engellemede ve tümörlerle mücadelede hücresel yorgunluğu önlemede gelecekte çığır açabilecek potansiyele sahip olduğunu belirtiyor. Bu bulgular henüz insan uygulamaları için geçerli sonuçlar doğurmasa da araştırma devam ediyor.